Siemens

Ontwaken

Licht kiert door mijn raam, woorden kijken me toe,
hoge grijstonen.

Wakker worden met het licht, een vogel achter haar hielen,
hoor maar!

Welke woorden doe ik vandaag aan, zullen ze me dragen naar dat licht?

Mijn grabbelton aan woorden, hoe hou ik haar op peil?

Het licht kleurt mijn gedachtestroom bij het horen van de dag,

al zo rijp.

Zeg niets, laat haar niet breken, geef toe aan mijn hartenwens,
een nieuwe dag.

Laat mij jouw woorden niet stelen, laat het licht haar verhaal opmaken.

Een symfonie wordt ingezet, mijn gedachtes dimmen en hebben dat voorrecht.

Haar licht zet nu de kleuren in, ronde vormen bollen haar contouren,
de scherpte wint terrein.

De ruimte krijgt een uitzicht, de verte lonkt in al haar breedte,
de zon komt op.

Geruis gaat samen in het gezang. Ik draai me om en laat me dit wel bevallen.

Nimmer lief, kan ik mijn woorden wegen, ze kletteren als gouden druppels op mijn dak.

En toch.

Luister jij naar flarden tekst met omfloerste ogen, gehinderd door mijn vaart.

Ontwaken wij bij het zelfde licht,

donker gaat nu dicht!

Gefeliciteerd Erwin,

Helaas bereikte ik niet de top 100, belandde wel in de tweede ronde. Met spanning lees ik de eerste vrijgegeven gedichten.

Met vriendelijke groeten Coot