Dilemma: stop ik mijn veroveringsspel?

Nou, je zou eens kunnen beginnen interessantere vrouwen uit te kiezen. Als ze "na de verovering" ineens niet interessant meer zijn, is dat wel een beetje treurig.
Verder: vooral geen valse verwachtingen wekken. Een affaire is iets anders dan een relatie. het mooiste is het als man en vrouw hetzelfde willen en dezelfde verwachtingen hebben. Daar kun je open over praten. De ene persoon houdt wel van spelletjes, de ander wordt er intens door gekwetst. Probeer je dus op tijd in de dames te verplaatsen.
Het is trouwens helemaal niet zo makkelijk op te houden met zo'n veroveringsspel; voor wie er aanleg voor heeft is het regelrecht verslavend en daar kan geen moraalridder wat aan doen. Weet wel dat je op deze manier altijd zoekende zult blijven en wellicht ook eenzaam. Alles heb z'n voor- en nadelen...

Tuurlijk zoek je bevestiging. Maar is dat erg? En het is ook een erg leuk spel, dat veroveren. Vind ik ook. Wel jammer dat het dan alleen om het spel gaat. Waarom is een vrouw niet meer interessant daarna? Wat is je probleem op dat vlak? Dat zou ik me eerder afvragen en eens onderzoeken. En als je een vrouw waarschuwt, is het verder haar verantwoordelijkheid of ze met jou iets wil ondernemen of niet, lijkt me. Nobel dat je vrouwen niet wilt kwetsen; ze boffen maar met jou ;))

Die waarschuwing telt niet...want veel vrouwen zullen denken: 'Oh..maar ik krijg 'm wel zover dat ie zich bindt...' (leer mij - zelf vrouw- de vrouwen kennen..:))

Je verhaal doet me inderdaad vermoeden dat er een component van verslaving in zit...en die moet je als alle andere verslavingen aanpakken, denk ik...Hard, maar waar....

Ik denk dus dat je professionele hulp zou kunnen overwegen of in elk geval je realiseren dat het hier vooral jou treft en niet zozeer die vrouwen, die komen er heus wel overheen.....

Goeds,

Lijn

Het klinkt een beetje als een verslaving..tja,je moet 't zelf weten ,erg gelukkig wordt je er blijkbaar niet van.It's time to change the strategy..!

Trouwewns,ook in een huwelijk of een vaste verbintenis kun je blijven verleiden,waarom zou het allemaal zo saai zijn?Je moet juist blijven werken,veroveren ,elke keer opnieuw. Je hebt een verkeerde voorstelling van de zaak,vermoeiend ook.

"Ik wil haar liefde en haar hart", maar wat wil je er verder mee? En geef jij dan ook jouw liefde én je hart?
Ik zou zeggen; wil je echt geen 'klootzak' zijn, gedraag je dan niet als een 'klootzak' en ken jezelf.

Hi H!
spannend. of je het weer voor elkaar kunt krijgen zich helemaal aan je uit te leveren. de ultieme bevestiging.
dat wil iedereen. maar niet iedereen vindt dat op die manier.
ik kan me zo voorstelen dat je dat ook kan krijgen zonder die overgave. want zeg nou zelf: dit riekt natuurlijk ook een beetje naar machtswellust. want juist als jij zegt dat jij niet te binden bent, daag je je opponent uit. je kent de regels van het spel.
en garde!

Geen probleem voor jou? Dat dacht je maar! Dit is jou probleem. Zolang je vrouwen alleen als een veroveringsobject beschouwt, zul je ook nooit verder komen dan de verovering. Helaas, een echte relatie begint pas erna.

Ik sluit me aan bij Rijn: wil je geen klootzak worden gevonden, gedraag je dan ook niet als een klootzak! Het is voor jou een machtspel: hoe ver kun je een vrouw over haar grenzen trekken dat ze zich aan jou onderwerpt. Zodra ze zich aan je heeft overgegeven, is voor jou de lol er af en dump je haar gewoon. En jij beweert dat je vrouwen niet wilt kwetsen? Je wilt je gewoon als een oppervlakkige hufter blijven gedragen zonder een oppervlakkige hufter te worden gevonden. Tja, dan kan niet... Uit jouw verhaal blijkt maar weer dat 30 het nieuwe 20 is - verantwoordelijkheid nemen zo lang mogelijk uit willen stellen. Pffff, grow up zeg!...

Voor mij klinkt dit als een zoektocht naar bevestiging dat je de moeite waard bent. Die zich dan uit in een soort verslaving. Vervelend voor jou en voor de vrouwen die je ontmoet. Ik vind het dapper dat je dit onder ogen ziet en er ook vanaf wilt komen. Zelf zou ik professionele hulp zoeken als ik in jouw situatie zat.

Vrouwen in een vroeg stadium waarschuwen, heeft inderdaad geen zin. Ten eerste omdat je gedrag en je woorden dan niet met elkaar overeen komen en het gedrag nou eenmaal sterker binnen komt bij de ander. Ten tweede omdat iemand die verliefd is/wordt nou eenmaal ook ten prooi valt aan een soort verslaving en de werkelijkheid anders (positiever) inschat. En ten derde omdat zo'n uitspraak echt vanalles kan betekenen. Er zijn genoeg mannen die dit zeggen, maar vervolgens wel een langdurige relatie aangaan.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik geschrokken ben van reacties die dit gedrag vooral spannend vinden of denken dat de vrouwen in kwestie hier geen schade van ondervinden.
Als je het HART van een vrouw verovert en je laat haar vallen, dan doe je haar per definitie pijn. Bovendien is er een grote kans dat ze beschadigt door zo'n ervaring, en het vertrouwen in de liefde verliest. Een volgende keer gaat ze misschien minder snel of helemaal geen relatie aan of durft ze zich niet meer te openen voor haar nieuwe partner. Wie dat spannend vindt en zich niet realiseert dat de ander hierdoor kapot kan gaan, vind ik een beetje ziek of in ieder geval een behoorlijk asociale egoist.

Je benoemt het zelf al: het is voor jou een veroveringsspel - het is dus niet echt. Je zegt dat je geen vrouwenlichaam voor een nacht wilt, maar haar liefde en hart. Maar tegelijkertijd durf je jezelf niet te geven, je durft jezelf niet kwetsbaar op te stellen. Dat maakt al je 'relaties' nep en het verbaast dan ook niet dat je er na de verovering mee ophoudt, want de ontmaskering zal altijd dichtbij zijn, en je wilt liever niet zien hoe zwaar je deze vrouwen kwetst. Niet doordaat je ze laat gaan, want daarmee doe je ze zonder dat ze het weten een plezier, maar doordat je ze zo lang hebt voorgelogen over je zogenaamde gevoelens.
Het probleem voor jou is dat je geen probleem ziet in dit gedrag. Dat is een probleem, omdat je je niet weet/durft te binden, nog nooit hebt gegeven, en zonder dat te leren zul je geen echte relatie kunnen hebben. Het gaat er dus niet om vrouwen te waarschuwen voor je gedrag - het gaat erom je gedrag aan te passen, te leren zien dat je een probleem hebt, en te leren geloven dat een relatie veel meer kan zijn dan een spel.

Het spel om te veroveren vindt u heerlijk. U bent er ook nog eens best goed in. En u speelt het bewust, zet voor zet. Tot de overwinning, want dan is uw "tegenspeelster"(!) niet meer interessant. Het spel om zich te laten veroveren wordt overigens ook heerlijk gevonden. Velen zijn ook daar heel goed in. Kunnen uitstekend toneel spelen. En ze spelen het spel bewust, zet voor zet. Tot de overwinning, en wellicht bent ú dan voor hen niet meer interessant. Zo gaat dat al duizenden jaren. En het is zo herkenbaar. "Doe Maar" zong er op jonge leeftijd al belerend over: 'Hij loopt zijn lul achterna'. En in het uitgaanscircuit lopen altijd genoeg vrouwen die denken met hun eierstokken. En ook al is het steeds weer meer van hetzelfde, het lijkt nooit te gaan vervelen. En we pronken zo graag bij anderen met onze successen. Maar er bestaan mensen, die zich op den duur gaan afvragen in hoeverre zij er wijzer van worden. Of dit nu hun levensvervulling is. Het verschil begint te dagen tussen lust en eigenliefde enerzijds en ware wijze liefde anderzijds, tussen geestelijke armoede en geestelijke rijkdom. Het zal u duidelijk zijn, hier spreekt een oudere man. Op uw leeftijd was ik al getrouwd en vader.

Doe asjeblieft niet alsof je een willoos slachtoffer bent van je eigen lusten en dwangmatige versieracties. Als je het ECHT wilt veranderen, moet je dat DOEN, niet op antwoorden wachten, die vallen niet uit de lucht! en ook als ze komen van de overige bijdragen hierboven: als jij het niet zo ziet/voelt/onderkent kan je niets met andermans adviezen.
Ergens proef ik het genot van de macht die je ervaart, en dat je enerzijds neerkijkt op je tegenspeelsters die hun hart aan je geven (hoe dom van die dames, zeg je zelf!), anderzijds jaloezie omdat je je eigen hart niet (of nooit?) hebt gegeven, misschien omdat je dat niet KUNT. En geloof me, een gebroken hart is geen sinecure, dat doet gewoon pijn, dus doe daar niet te luchtig over. Ik ben het overigens wel eens met wat er wordt geschreven hierboven: als je zo doorgaat, ga je uiteindelijk slechts eenzaamheid tegenkomen. Hoop overigens dat ik jou niet tegenkom, want daar is mijn hart te kostbaar voor.

Ik ben het niet eens met Lornalijn als ze zegt: 'Die waarschuwing telt niet... want veel vrouwen zullen denken: 'Oh.. maar ik krijg 'm wel zover dat ie zich bindt...'. Ja, dat is zowat de grootste stommiteit die vrouwen begaan. Hij gokt, hij zuipt, hij slaat, maar diep in zijn hart schuilt een (mini) blanke pit en daarmee willen ze dan trouwen en kindjes krijgen, want dankzij haar liefde verandert de (koele) kikker in een brave huisvader. Ja kijk, dat ligt aan die vrouwen en niet aan onze Don Juan!

En behalve broedse kippen hebben we er inderdaad ook nog genoeg rondlopen op hun eierstokken. Daar kun je verder je gang mee gaan: soort zoekt soort en het spelen, manipuleren en het al dan niet kwetsen is wederzijds. Als 2 volwassen mensen zo met elkaar omgaan en open kaart spelen, hoef ik daar geen oordeel over te vellen.

Als je wat meer inzicht wil krijgen in je gedrag, kun je boeken lezen. Zoek op Don Juan of Casanova complex. Een tijdje single blijven en nagaan wat je precies wil en mist, lijkt me een goede optie. Je zou ook kunnen overwegen om in therapie te gaan. Dit is een patroon dat er al stevig ingebakken zit. Hoe sneller je het aanpakt, hoe groter de kans op verandering. Persoonlijk denk ik dat je dit patroon moeilijk in je eentje zal kunnen doorbreken.

Daarmee, dames, plaats ik hem niet in een slachtofferrol. Hij geeft duidelijk aan dat er iets niet goed gaat, dat hij dit niet meer wil, maar ik vind het begrijpelijk dat het moeilijk en zelfs bedreigend kan zijn om de grote versiertruc te laten varen. Dat is hetzelfde alsof iemand tegen jou zou zeggen: en nu is het genoeg met die mantelpakjes, morgen ga je maar eens in je blootje naar je werk!

Fijn dat je geen klootzak wilt zijn. Maar je beschrijft je versierpogingen als een "spel" en de vrouwen in kwestie als "tegenspeelsters". Dat is ziek. Daar moet je inderdaad professionele hulp bij vragen. En tot die tijd is alleen blijven een goede tussenoplossing. Misschien kun je de tijd vullen bij een schaakverenigeng. Daar is het acceptabel dat je het spel als geëindigd beschouwd als je de koning van je tegenstander veroverd hebt. In relaties niet.

Zolang je het vinden van een relatie blijft zien als een spel en het veroveren van een vrouw, zal er weinig duurzaam geluk zijn vrees ik. Misschien moet je eens op onderzoek uitgaan naar wie jij bent en waar je voor staat in dit leven. Nooit te laat daarvoor!

Inderdaad Chantal47, ik vind de reactie van Lornalijn zelfs een beetje denigrerend naar vrouwen toe. Use your common sense, girls! En wees niet zo arrogant te denken dat jij die vent wel eens even gaat veranderen.

@ Biks: wat is er ziek aan? Die vrouwen weten toch wat voor vlees ze in de kuip hebben? We zijn toch geen slachtvee? Tenminste als hij inderdaad zo eerlijk is e.e.a vantevoren te melden.

Jullie hebben me een beetje verkeerd begrepen, geloof ik..

Wat ik bedoelde te zeggen, is dat vrouwen nu eenmaal vaak het idee hebben dat 'ze hem wel even zullen veranderen' en wáár heb ik gezegd dat dit aan hen ligt...??? Staat dat ergens?

En ik schreef heel bewust: 'Die vrouwen komen er wel weer overheen' Júist om te benadrukken dat het spelletje van 'meneer' weliswaar tijdelijke smart zal veroorzaken, maar nooit iets af zal doen aan de kracht van vrouwen...Die zingen straks allemaal in koor: 'Ze mag hem hebben' (prachtig lied!)

Ik denk dat ik dus meer in de kracht van vrouwen geloof dan jullie misschien...:)!

Groetjes,
Lijn

Hey hoi,

Heb laatst zoiets dergelijks meegemaakt. We gingen afspreken voor de tweede keer als je dan alleen voor de "jeuk"(sorry, kan er geen andere benaming voor vinden) gaat spreek je niet voor de tweede keer af. In elk geval ik had hem wel ingeschat als een player, dus heb ik het speel ook gespeeld. Any way, woensdag bleef hij slapen en donderdag morgen vertrok hij. S,avonds had ik afgespoken met wat vrienden op een festival en tot mijn verbazing staat hij daar met een "vriendin". Hij wist zich geen houding te geven, en mijn hart klopte ietstiepietsie sneller. Afijn gewoon normaal gedaan, het arme meiske weet ook van niks..... Via mail legt hij dan uit dat hij met haar een spirituele weg bewandelt en ze laten elkaar daar in vrij....Heb hem een mail teruggestuurd met de mededeling dat het fijn voor hem was dat er een dame was die bereid was om af en toe met hem te neuken en hem vrij liet. Maar dat ik gewoon een vaste sexpartner had die niets van mij hoeft te verwachten omdat het alleen maar lust is. Dat ik dat niet via een spirituele omweg hoef te bewandelen....En dat ik niet boos op hem was omdat ik ook geen verwachtingen van hem had maar hij ze wel zo heeft neergelegd door gedrag en houding. En ik hem ook best heel leuk vond door de gesprekken en waanzinnige sex. Dus eigenlijk heeft hij een koekje van eigen deeg terug gekregen.....Hoe zou jij hierop reageren????

Heb je wel eens gehoord van de term "hechting"? Kort gezegd komt het erop neer dat je, wanneer je een veilige hechtingsgeschiedenis hebt gehad met je ouders, je later in staat zult zijn betekenisvolle, diepgaande (hoofd en hart) relaties met anderen aan te gaan. Is die oorspronkelijke hechting niet goed verlopen dan blijf je op zoek naar instant bevestiging (zoals hierboven door iemand al werd gezegd) zonder ooit echt te krijgen waar je naar op zoekt bent. Dat is bevestiging van jouw persoon, jouw eigen hoofd en hart. Maar dat is tegelijk het knelpunt, want dat is een ervaring die je niet werkelijk kent (door de niet goed verlopen hechting). Eigenlijk ben je dus blijven steken op het niveau van een baby, die (uit overleving) uit is op directe behoeftenbevrediging (eten, rust, hygiene, en: veiligheid en geborgenheid). En daar ben je goed in, zoals je zegt, en dat kan ik me voorstellen. Want dat had je nodig om te overleven en heeft zich verankerd in je persoonlijkheid!
Wat komt daarna? Dat weet je niet, ken je niet, en is paradoxaal, onveilig. Diep van binnen denk je dat je niet in staat bent de eisen die gesteld worden aan het vervolg op een verovering (een duurzame relatie)te voldoen. Immers, wie heeft je dat geleerd?
De enige manier om uit dit duivelse dilemma te komen is het onder ogen zien, en in navolging van enkele reageerders hierboven, denk ik dat je daar wel een steuntje in de rug bij kunt gebruiken.
Tot slot: overal waar ik hierboven over "je" spreek, mag je ook "ik" lezen. Ik was er ook zo een, maar dan de vrouwelijke variant...

Fijn dat je ze waarschuwt. Een lange periode in het begin van mijn liefdesleven viel ik op spannnende mannen. Natuurlijk had ik verdriet dat het nooit tot een echte relatie kwam, want deze mannen wilden zich niet binden. Ik heb nooit spijt van deze periode gehad, heb er zeer veel van geleerd. Op een moment was ik het zat en besloot ik nu eens voor die saaie jogen te gaan die niet zo opvalt. Daar is dus een niet saaie verbinding van gekomen die al 15 jaar duurt en steeds beter wordt. Het vrleden geeft mij nog kracht en sturing om deze relatie te behouden. Dus man van 30 ga lekker door geniet ervan en op een dag verlang je misschien naar meer diepte. groet

Je kunt gaan EXPERIMENTEREN met daten ipv te focussen op je spel. Bijv. proberen je kwetsbaarder oid op te stellen of jezelf laten veroveren en kijken wat het effect is. Dat is niet makkelijk en je moet er de tijd voor nemen. Je kunt bij jezelf nagaan hoe het voelt. Het stelt je in staat om langzaamaan (maanden-jaren) CONTROLE over jezelf te hebben en deze moeilijke vragen zelf te beantwoorden.
Ik ben nu juist met het omgekeerde bezig, spelletjes spelen zeg maar, en het bevalt me nog niet echt ha ha.

Geniet van het leven. Met de jaren zal eea veranderen, het komt goed met je, jongen.

Een kleine waarschuwing is op zijn plaats.

Je zegt dat je geen klootzak wilt zijn, terwijl dat natuurlijk precies is wat vrouwen (en mannen) van je denken of gaan denken. Je zegt ook dat je vrouwen niet willens en wetens wilt kwetsen, terwijl dat al even natuurlijk precies wél is wat je doet.
Vind je het zelf realistisch om te zoeken naar een manier om de liefde en het hart een vrouw te veroveren en haar te dumpen als ze jou die schenkt ZONDER haar verdriet te doen ? Wat een vreemde opvatting van liefde heb je. Hoe heb je dat zo bij elkaar bedacht ?

Over bindingsproblemen, en het Casanova- of Don Juan-complex zijn hierboven al zinnige dingen gezegd en ik zou je zeker aanraden om professionele hulp te zoeken, al was het maar om te kijken of hulp voor jou inderdaad mogelijk is. Dat is namelijk niet altijd het geval.

De waarschuwing. Je hebt je reputatie en je goede naam niet zo in de hand als je misschien zou willen. Op een zeker moment raak je bekend vanwege je daden. Dat is mogelijk al aan de gang, vandaar je "dilemma".
Dan de vrouwen die je kwetst. Verdriet is een logische reactie, maar verdriet sluit woede niet uit. Van de vrouwen zelf, of van hun omgeving. Wie weet tref je een vrouw die zozeer beschadigd is, dat ze jou niet los wil laten, met alle kwalijke gevolgen vandien. Je zal de eerste man niet zijn die een koekje van eigen deeg gepresenteerd krijgt op manieren en momenten die hij niet verwacht.

Mensen zijn geen pionnen waarmee je naar believen spelletjes kan spelen. Op de langere termijn zal dit spel je uitputten, je "relaties" zullen elkaar steeds sneller opvolgen en de kans dat je instort en eenzaam eindigt is groot.

Dus zoek hulp.
Blijft er nog iemand van je over als je geen vrouwen verovert ?
Heb je genoeg in huis om die leegte te vullen ?
Ik wens je heel veel sterkte.

Pieter zei: Het stelt je in staat om langzaamaan CONTROLE over jezelf te krijgen. Daar ben ik het mee eens: je mag je hormonen best wat beter onder controle houden. Maar tegelijkertijd is het voor jou waarschijnlijk heel moeilijk om GEEN controle te hebben. Als je het opvat als een spel waarvan jij de regie voert, zou het inderdaad een goed idee zijn om te gaan experimenteren met een relatie waarin jij de touwtjes niet in handen hebt.

Op je dertigste is het moeilijk van je gewoontes nog te veranderen. Jij hebt je individuele lol gehad de afgelopen jaren, waarschijnlijk vaak ten koste van anderen die dachten dat jij tezamen met hen een toekomst wilde opbouwen. De lente van je leven is nu bijna voorbij. Je ziet hoe leeftijdgenoten getrouwd zijn en een gezin hebben. En jij begint de koude te voelen van de eenzaamheid die over de horizon op je ligt te wachten. Betekent het spreekwoord "Wat je zaait zul je oogsten" iets voor je? Als je een andere toekomst wilt dan degene die op jouw ligt te wachten, dan zul je moeten beginnen te "geven" in plaats van alleen maar te "nemen". Als dat je alleen niet lukt, dan kun je altijd professionele hulp zoeken. - PS: Een leidraad die je misschien kan helpen: Als je inderdaad meer wilt dan gewoon een vrouwenlichaam naast je, slaap dan niet met elkaar tot je voor jezelf kunt uitmaken dat jullie samen met elkaar door het leven willen gaan…

Sterkte, het is een positief teken dat je je eigen gedrag in vraag stelt. Elke verandering is moeilijk, maar het doel is zeker de moeite waard. Dus zet door, maak er werk van! Beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald.

Je geeft zelf al je antwoord.

Ga eens op zoek naar je eigen hart en liefde, daarna zal er een interessante vrouw komen die zich misschien niet aan jou wil binden... Zo leuk lijk je mij in elk geval niet!