Bij de psycholoog: Internet

Ook in de geestelijke gezondheidszorg wordt het internet steeds meer ontdekt als handig hulp- en communicatiemiddel. Aan de Universiteit van Amsterdam begeleidt onze onderzoeksgroep al een aantal jaren cliënten via internet. Elke keer dat we een lezing of demonstratie voor hulpverleners houden, krijgen we dezelfde vraag: hoe zit het met de therapeutische relatie? Want die is heilig, onder hulpverleners. Mijn antwoord zou kunnen zijn dat therapeuten zich nogal eens achter die relatie verschuilen. Als ze niet meer weten wat ze met een cliënt aanmoeten en ze rommelen maar wat aan, dan heet dat 'steun en veiligheid bieden binnen de therapeutische relatie'. Maar dat antwoord geef ik niet, want daarvoor ben ik te aardig, of te verstandig, of te laf. In plaats daarvan zeg ik dat de mensen die gebruikmaken van internetdiensten, klaarblijkelijk weinig belang hechten aan een therapeutische relatie. En terecht, want zij profiteren ook zonder relatie aanzienlijk van internethulp.

Andere onderzoekers rapporteren even gunstige resultaten. Met de verandering in het denken over internet als gevolg. Brinkman is al een poosje bezig met het elektronische patiëntendossier en minister Borst gaat geld steken in een portal, een verzamelplaats van links over gezondheid. Ondertussen zijn de congressen en studiedagen over 'internet en gezondheidszorg' niet meer te tellen. Eén initiatief verdient hier speciale vermelding. Stichting Korrelatie is een jaar geleden begonnen met hulp via e-mail. Wat blijkt? Mensen die e-mailen stellen dezelfde vragen als mensen die bellen naar Korrelatie. Maar de e-mailers geven ook te kennen dat zij nooit zouden opbellen met het soort vragen waarover zij gemaild hebben. Er is dus een 'markt'  voor gezondheidszorg-op-afstand, die bestaat uit mensen die niet zitten te wachten op een 'relatie' met een hulpverlener, maar wel op antwoorden op hun vragen. Het is een zegen dat dit begint door te dringen tot de mensen die deze antwoorden moeten verstrekken.