-
willem - 13 september 2008, 00:34
IK ben altijd blij geweest met Marion.Ik heb vrijwel al haar boeken met plezier gelezen, maar, kassiejan toch, een glaasje rode wijn? Ik drink zelf een fles rode wijn per dag. Marion, toch, ga nou eens echt gnieten, dat kan je toch? -
Theo L. Smit - 13 september 2008, 17:22
Marion, ik heb slecht nieuws voor je en goed nieuws. Je grootmoeder had het bij het verkeerde eind. Eens zal je een nieuwe hemel en een nieuwe aarde zien. -
marlies souren - 17 september 2008, 14:33
Beste Marion, leuk dat je zo openhartig bent. Ik heb zelf beslist wat aan je opmerking dat (ook ik) moet accepteren dat je na een creatieve periode , gewoon de tijd moet hebben en nemen op je weer opnieuw op te laden. Knap dat je vrede hebt met het leven dat je nu leidt, dat probeer ik nu ook. Enne geniet van het feit dat je mooi bent, dat is tenslotte ook een geschenk uit de hemel. Nietwaar? -
Shannon Millenaar - 01 oktober 2008, 19:58
Ik vindt haar boeken zowiezo al leuk.
Maar met de kinderboeken week komt ze bij ons in de klas op bezoek :).
Bij ons in gr.7 worden er ook al druk vragen bedacht.
Toen ik dit stuk tekst had gelezen kon ik gelijk al 3 vragen bedenken.
Doei groeten van shannon.
(Een hele grote fan) -
jos153 - 12 oktober 2008, 08:22
Hallo Marion,
Met veel pijn en verdriet in mijn hart voor jou en jouw familie wil ik hier in alle respect reageren.
Ja... als Indo heb ik steeds afstand weten te bewaren voor alles wat met indonesie te maken heeft.
Ja....ik verafschuwde alles...
Alles wat met Indonesie te maken heeft..
Vooral de Zwarte Magie....
Dat is de reden dat, hoewel ooit eens als kadootje gekregen, ik geen van jouw geschriften heb kunnen lezen.
Gelijk is dat ook de afstand die ik voelde en ervaardde tussen jouw kant van de familie en de mijne...
Toch beschouw ik jouw broertje Martin niet alleen als 1 van mijn beste vrienden, maar ook als een belangrijkste 'leraren'in mijn leven.
Hij heeft mij gewaarschuwd voor de gevaren van de zwarte magie en mij een blik gegeven op de kanten van onze familie...mijn vader bijvoorbeeld liet niets (of heel weinig) los. Martin wist er veel meer over te vertellen.
Mijn zusje (die in Oostenrijk woont) maakte mij 1 ding duidelijk.....en daar heb ik nog steeds verdriet over...."
Haar vraag aan mijn vader is:"What did you do, daddy, during the war?"
Mijn vader heeft heel zijn leven nachtmerries gehad.....
over de hoeveelheid mensen die hij heeft gedood.
De verschrikkingen die ik heb gehoord over al die Indo's...indonesiers...nederlanders,,
hebben mij voorgoed afgebracht van elk kontakt met Indonesie en alle herinneringen daaraan....ja....
Sorry -
Arti - 12 februari 2009, 21:19
Marion,
Allereerst wil ik je veel sterkte wensen met deze moeilijke periode in je leven.
Jij betekent veel voor mij en mijn zusters, 2e generatie Indische Nederlanders. Jouw boeken zijn een stuk van onze geschiedenis geworden en je leefstijl is voor ons inspirerend. Je bent een positief rolmodel voor vele familieleden. Daarvoor onze dank.
Arti
Marion Bloem en haar geluk
Trefwoorden: Ad Bergsma, Betrokkenheid, Competitie, Geluk, Gelukstest, Genot, Kracht, Lessen, Marion Bloem, Muze, Valkuil, Winnen, zelfkennis
Onderdeel van coachingstraject Duurzaam geluk
‘Mijn grootmoeder is mijn muze’, zegt Marion Bloem (56). Maandag 14 september gaat haar speelfilm 'Ver van familie' in première tijdens het festival Film by the sea in Vlissingen. Centraal daarin staat de relatie van een meisje met haar grootmoeder. ‘Mijn eigen grootmoeder hield me altijd voor dat je maar één keer leeft en dat je er dus van moet genieten. Moeilijke dingen moest je volgens haar niet uit de weg gaan, maar in plaats daarvan er het beste van zien te maken.’
Een van de plaatsen waar Bloem de lessen van haar grootmoeder in de praktijk brengt is in de supermarkt. Boodschappen doen is een verafschuwd klusje, maar in plaats van zo snel mogelijk naar de kassa te racen, probeert ze de supermarkt te benaderen met dezelfde aandacht en verwondering alsof ze de dierentuin bezoekt. ‘Ik bekijk de nieuwe producten en uitstallingen met aandacht. Ik doe er dan langer over, maar heb het wel meer naar mijn zin.’
Deze aanpak werpt vruchten af, blijkt uit de antwoorden op de gelukstest die onderdeel uitmaakt van het coachingstraject Duurzaam Geluk. In een rapportcijfer uitgedrukt geeft Bloem een ruime 8 voor haar geluk. En dat is misschien niet bijzonder als alles mee zit, maar wel in haar huidige omstandigheden. Haar man, haar vader en haar zus kampen alle drie met kanker. ‘De eindigheid van het leven hangt als een zwaard van Damocles boven hun hoofd. De enige manier om dan toch gelukkig te zijn is er elke dag weer wat van te maken.’
Zelfkennis is volgens Bloem de sleutel naar het geluk. Naarmate ze ouder wordt kent ze haar eigen gebruiksaanwijzing beter en doet ze meer dingen die haar goed liggen. ‘Vroeger als ik een boek af had, dan dacht dat ik alles had gezegd wat ik te vertellen had en dat het leven geen zin meer zou hebben. Nu weet ik dat ik na zo’n creatieve periode tijd nodig heb om mij weer op te laden. Ik trek me dan in mezelf terug en ga dan rennen of wandelen in het bos. Vroeger kon ik echter in zo’n periode naar de dood verlangen. Dat is nu helemaal verdwenen.’
Betrokkenheid is haar grote kracht én zwakte. ‘Het maakt dat ik mij verantwoordelijk voel. Als ik mensen zie die onverschillig zijn, geloof ik altijd dat die gelukkiger zijn dan ik, omdat zij die ballast missen. Tegelijkertijd is het mijn betrokkenheid bij anderen die ervoor zorgt dat ik alles intenser beleef. Meevoelen met een ander kan je ongelukkig maken, maar dat verzacht je door te helpen zoeken naar een oplossing.’
Het zoeken van genot is geen hoofdthema in het leven van Bloem. ‘Ik heb alles geprobeerd, maar het meeste weer laten staan. Om drinken geef ik bijvoorbeeld weinig. Vroeger wilde ik altijd een glaasje water in de bar en als ze dat niet hadden, hing ik met mijn hoofd boven de wasbak. Nu drink ik wel elke dag een glaasje rode wijn. Dat is gezond, en ik zorg ook altijd dat het een goede wijn is. Lekker eten vind ik wel erg belangrijk.’
De drang om van anderen te winnen, speelt nauwelijks een rol in haar leven. Het samenspel is belangrijker dan winnen. ‘Misschien heeft dat iets met mijn jeugd te maken. Ik had een oudere zus van wie ik toch niet kon winnen en die niet zo goed tegen haar verlies kon, zodat ik ook niet mocht winnen.’ De competitie mist ze niet. ‘Als je jonger bent, dan zoek je het geluk te veel in het nieuwe, in het avontuur. Nu heb ik vrede met het leven dat ik leid.’
Marion Bloem wordt zondagavond om 19.45 uur door Mieke van der Weij geïnterviewd over haar geluk in het programma Hart en Ziel op Nederland 2.
Hoe gelukkig ben jij? Doe de test!
Gerelateerde artikelen
- Elke dag is een piekervaring
- Het geluk van betrokken vaders (2)
- Amsterdamse homo's vinden van alles belangrijk behalve de lengte van hun penis
- Geluk moet je hebben
- Niet geld, maar slaap maakt gelukkig


gaby3 