Direct naar de inhoud
Hart en Ziel is een initiatief van

Coach Wies Bronkhorst

wies.bronkhorst

Wies Bronkhorst

Vrouw van 49 jaar

Dagboekarchief

Jaar Maand
  • 2010
    • jan
    • feb
    • mrt
    • apr
    • mei
    • jun
    • jul
    • aug
    • sep
    • okt
    • nov
    • dec

Dagboekbijdragen

Toon de bijdragen van deze deelnemer van maart 2010 met het trefwoord:

  • 05 maart 2010 - (6 reacties) Complimenteren kun je (aan/af)leren    ...(6 reacties)

    16:45 Trefwoorden: complimenten geven

    Complimenteren kun je (aan/af)leren

      

    Vandaag kwam 'complimenten geven' aan jezelf en anderen op het pad van je motivatietocht. Hoe is het je bevallen om complimenten te geven?

     

    Soms lijkt het wel alsof wij onszelf (opnieuw) moeten aanleren om prijzend te zijn over iets van een ander en ('dan ook nog eens') het lef te hebben het uit te spreken. Zou het zo kunnen zijn dat wij volwassenen in de loop der jaren steeds meer schroom ontwikkelen om ons eerlijk uit te laten over een ander? Ook kritiek geven lijkt vanaf de kindertijd tot de volwassenheid steeds moeilijker te worden. Om de discussie rondom dit onderwerp op gang te brengen zou ik de volgende stelling willen inbrengen;

      

    Mensen die complimenteren zouden befaamd en geprezen moeten worden, door middel van een trofee: "Most-Complimentary-Person" of een huldiging

     

    De een vindt complimenteren horen bij het leven, geen bijzonderheid die geprezen moet worden. Anderen beschouwen het als uitzonderlijk, als een extraatje. Kijk eens naar het volgende filmpje om te zien hoe men hier het geven van complimenten op een voetstuk plaatst: http://www.youtube.com/watch?v=sXk39m1rsh4&feature=channel

    Hoe sta jij tegenover het geven van complimenten. Is het gewoon of uitzonderlijk?

     

    Wellicht speelt het individualiseren van de samenleving ook een rol in de evolutie van de complimentencultuur. In de trant van: "Ach, wat heeft het voor zin om te complimenteren? Wat voegt het toe? En bovendien: 'What's in it for me?'"

    Ik durf niet te zeggen of het zo is. Wel weet ik dat 'men' in Nederland bewust aandacht besteed aan de intermenselijke communicatie en dan met name die rondom aardig zijn, complimenten geven, hulp aanbieden. Om mensen weer meer sámen te laten leven. Opdat wij het contact met andere mensen weer meer gaan beschouwen als iets normaals. De reclame van SIRE: http://www.youtube.com/watch?v=uLEOjy-lj8U is een voorbeeld van een manier waarop er wordt geprobeerd een gedragsverandering tot stand te brengen onder de bevolking.

     

    In mijn ogen heeft deze beoogde verandering in de samenleving te maken met wat dit traject beoogd; als individu invloed uitoefenen om een positieve sfeer om je heen te creëren. Dit is zowel van waarde voor jou als voor de mensen om je heen, de wereld. De twee componenten; invloed uitoefenen en de positieve sfeer hebben een gelijksoortig effect. Invloed uitoefenen zorgt voor vertrouwen in jezelf, omdat je merkt dat je invloed hébt. Een positieve sfeer zorgt voor een actieve houding en de energie die je put uit de positieve emoties - die je deels zelf hebt gecreëerd! - maakt dat je actiever jouw doelen nastreeft. Dat klinkt individualistisch, echter is individuele groei  niet los te zien van de sociale component; het bestaan samen met anderen. Wanneer je zelf lekker in je vel zit, voelt de wereld om je heen als veilig aan en voel jij je deel van het grotere geheel. Er is pas authenticiteit wanneer er ook sprake is van verbondenheid.

     

    De impactfactor

      

    Dit Arabische spreekwoord gaat over vergeven en complimenteren:

     

    "beledigingen moeten in zand
     worden geschreven - zodat ze kunnen worden uitgewist
     en complimenten in steen gebeiteld"

     

    Complimenten hebben impact. Met name complimenten die gaan over de inspanning die je ergens voor geleverd hebt. Carol Dweck (zie bronvermelding onderaan) heeft onderzoek gedaan naar complimenten en maakt onderscheid tussen proces- en eigenschapcomplimenten. De eerste soort complimenten gaan over de inspanning die iemand heeft geleverd, over het stuk waar iemand invloed op heeft, over iets wat te ontwikkelen valt, dat veranderlijk is. Het tweede soort compliment gaat over eigenschappen, karakter, intelligentie; iets wat meer vastgelegd is. Wat blijkt nu? Complimenteren over eigenschappen kan nadelige effecten met zich meebrengen, zoals het vermijden van uitdagingen ("ik kan het vast niet en als het niet lukt, lukt het de volgende keer ook niet") en een lage tevredenheid na moeilijkheid of falen ("ik ben er dus blijkbaar niet goed in en zal het ook nooit worden"). Terwijl complimenten over het proces het tegenovergestelde effect hebben; uitdagingen worden opgezocht ("ik geloof erin dat ik zover kan groeien") en mensen wijten falen niet aan iets onveranderlijks van zichzelf, maar aan een verkeerd gekozen strategie of een te geringe inspanning. Conclusie: als je de ander wilt motiveren werkt een procescompliment beter dan een eigenschapcompliment. O ja: dit geldt dus ook als je jezelf complimenteert! J

     

    Tot slot: korte feitjes over Nederlanders en complimenteren

      

    (onderzoek Maurice de Hond, in opdracht van DA)

      

    Nederlanders willen vaker spontane complimenten krijgen. Uit het onderzoek blijkt dat één op de drie Nederlanders van mening is dat hij of zij niet genoeg complimenten krijgt. Maar liefst 80% van de Nederlanders vindt dat mensen elkaar vaker zomaar een compliment moeten maken.

     

    Complimenten krijgt men het liefst van de partner (41%), maar op de vraag van wie men vaker een compliment zou willen krijgen, scoort de baas het hoogst met 35%, gevolgd door familie met 30%. Partner en vrienden/vriendinnen delen een derde plaats met elk 23%.

     

    Ook toont het onderzoek aan dat complimenten lang niet altijd geloofwaardig overkomen. Een ruime meerderheid van 64% van de respondenten gelooft niet altijd elk compliment. Dit is een opvallende uitkomst, omdat hetzelfde onderzoek uitwijst dat de meeste complimenten wel gemeend zijn: 80% van de Nederlanders blijkt altijd eerlijk te zijn bij het geven van een compliment.

     

     

    Ik ben benieuwd hoe jullie het geven en ontvangen van complimenten (van jezelf, of van een ander) ervaren. En wat jullie visie is op de Nederlandse complimentencultuur.

     

    Vanaf vanavond ben ik 7 dagen skiën in de Oostenrijkse bergen. Omdat ik mijn laptop thuis laat, zul je me pas weer terugzien op deze site in het weekend van 13/14 maart.

     

    Vriendelijke groet,

    Margriet

     

    Bronvermelding:

    Bron: DA 'Leve je Lijf' heeft een consumentenonderzoek laten uitvoeren door Maurice de Hond naar de waardering van complimenten

    Dweck, C. (2002). Messages that motivate: How praise molds students' beliefs, motivation, and performance (in surprising ways). In Aronson, J. (Ed.), Improving academic achievement: Impact of psychological factors on education (pp. 37-60). San Diego, CA: Academic Press. 

    Reacties - 0 coachreacties 6 reacties van deelnemers
    • zonnegloren zonnegloren - 05 maart 2010, 18:20
      Complimenten geef ik veel en krijg ik weinig. De complimenten die ik krijg, die koester ik, want die geven een meerwaarde aan wat ik doe. Het Arabische spreekwoord is goud waard. Toevallig gaat Psychologie Magazine deze maand daar ook over, over erkenning, dat is toch net zoiets als een compliment? En van wie wil je het liefst erkenning/een compliment? Van je ouders en van je broers/zussen en daarna pas van de buitenwereld. En ja, dat is nog waar ook, voor mij.
      Fijne vakantie!
    • itsmemarie itsmemarie - 05 maart 2010, 21:48
      van huis uit heb ik geleerd dat een compliment alleen gegeven werd omdat "ze wat van me moesten"of omdat "ze medelijden met me hadden.
      Het heeft heel lang geduurd voordat ik complimenten die ik kreeg op hun waarde leerde schatten.
    • muis- muis- - 09 maart 2010, 08:11
      Complimenten krijgen overkomt mij voornamelijk hier, op Hart en Ziel.
      Ik geef mijzelf eigenschapcomplimenten om uitdagingen beter aan te kunnen.
      Dat is precies tegenovergesteld aan de uitkomsten van het onderzoek. Maar gek genoeg werkt het echt prima.
      Ik ben mij niet goed bewust van de aard van de complimenten die ik aan anderen geef. Vanaf nu ken ik het onderscheid. Leuk dat je erover schrijft, Wies.
      Ik wens je een goeie vakantie.
    • smikkel smikkel - 09 maart 2010, 17:03
      Ik krijg nooit complimenten. Wel veel commentaar.
    • hallekidee hallekidee - 10 maart 2010, 10:44
      Heel eerlijk gezegd: stam nog uit de jaren veertig. Complimenten? Hoorde je nooit iets van. Soms zeiden dames iets aardigs tegen elkaar over hoe ze eruit zagen, maar dat was dan waarschijnlijk vals bedoeld. Een mooie auto, die kon nog wel op wat verbale waardering rekenen. Een goed stuk muziek op een waarderende stilte. Een persoon, nee. Zwijgen was in de jaren vijftig het grootste compliment. Zoals de tekst van gezang zoveel luidde: het leven is een krijgsbanier, door goede en kwade dragen. Daarbij hoort geen glimlach, maar een grimmige blik vooruit. Alle vormen van beloning waren voor in het hiernamaals gereserveerd.

      Ben nu 60 en op complimenten van echtgenote, baas of omgeving hoef ik niet meer te rekenen. Een gewoon manneke, vergrijsd in rijksdienst, bijna aan de seniorenkorting, die roept geen compliment meer op. Maar daarover klagen is niet eerlijk, zelf ben ik toch ook als fles azijn door het leven gegaan? Ik gaf ze nooit. Zou ook niet geweten hebben hoe. De gedachte al riep een lawine van schaamtegevoelens en valsheid over me af.

      Sinds een paar jaar beschouw ik het nu als mijn taak om de complimenten die ik vroeger nooit gegeven heb, een beetje in te halen. Ben begonnen met mensen die er makkelijk mee omgaan, maar die kregen er al zoveel. Gaandeweg geswitcht naar mensen die in mijn ogen nooit of weinig complimenten krijgen. Schoonmakers in de trein, kinderen die geen bal kunnen trappen, vettige automonteurs en vele anderen komen nu in aanmerking voor het Hallekidee 55+ complimenten programma met grijns. Zal er wel uitzien als een idioot, maar wat kan mij het schelen.
    • lornalijn lornalijn - 11 maart 2010, 18:30
      Dat Arabische spreekwoord vind ik werkelijk práchtig!!!!!

      Hoop dat je een heerlijke vakantie achter de rug hebt (of liever nog een beetje met je meedraagt..;-)

      Over onze complimentencultuur...jammer dat we er zo terughoudend in zijn....zelf kan ik ze altijd slecht onderdrukken...ik ben altijd oprecht blij als ik iemand iets goed of leuks zie doen en kan die blijdschap of opgetogenheid dan niet onder stoelen of banken steken..;-) Zo kwam laatst onze keukenmedewerker binnen met zo'n muts met gebreide vlechtjes eraan...ik kon niet nalaten uit te roepen: "Wat zie je er lief uit!!"...;-) Geloof dat iedereen er wel een beetje gek van opkeek, maar dat kan me dan niets schelen.
      Complimenten uitwisselen is ook iets als blijdschap, tevredenheid en opgetogenheid met elkaar delen wat mij betreft...

      Liefs!

      Lijn

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 04 maart 2010 - (1 reacties) Beste mensen,   Sinds gister treffen jullie ...(1 reacties)

    18:12 Trefwoorden: loving kindness meditatie, motivatie

    Beste mensen,

     

    Sinds gister treffen jullie de Loving kindness meditation. Voor mij één van de waardevolste oefeningen in dit traject. Ik hou het kort zodat ik er zelf ook nog mee aan de slag kan als dagafsluiter.

     

    Met groet,

     

    Astrid

     

     

    Reacties - 0 coachreacties 1 reactie van deelnemers
    • lornalijn lornalijn - 04 maart 2010, 18:51
      Het is een heel krachtige oefening. Ik deed 'm ooit al tijdens een drie daagse cursus Gentle Teaching en vond 'm toen al zo heerlijk!

      Liefs!

      Lijn

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 01 maart 2010 - (8 reacties) Lees hieronder mijn blog over vijf geheimen voor te...(8 reacties)

    08:05

    Lees hieronder mijn blog over vijf geheimen voor tegenslagen (de pc-verbinding was even traag, dus ik dacht even dat het blog niet was gepubliceerd).

    08:04

    Vijf geheimen voor tegenslagen.

     

    Afgelopen donderdag was zo'n dag die ik snel wil vergeten. Naast mijn werk als coach ben ik ook trainer. Voor mijn trainingswerk werden die dag twee uitdagende trainingen geannuleerd. Bij de eerste annulering kon ik nog gemakkelijk denken: nou ja pech, maar bij de tweede werd ik licht wanhopig. Ik sloeg aan het rampdenken: 'nu zijn er twee geannuleerd, er zullen er zeker meer volgen.' 'Die andere opdrachten zullen ook wel niet doorgaan'.  Niet opbeurend, vooral niet hoopgevend en met als resultaat dat mijn motivatiemeter pijlsnel omlaag ging.Ten einde raad besloot ik 's avonds  twee uur achtereen te sporten. Herboren en vol goede moed kwam ik thuis, ik maakte meteen een actieplan voor de volgende dag. 

     

    Ik dacht aan de woorden van de Amerikaanse hoogleraar Sonja Lyobomirsky: geluk is een werkwoord. Op veertig procent van ons welbevinden hebben we invloed door ons gedrag en onze manier van denken, coach Astrid noemde dat al in een eerder blog.  Je motivatiemeter kún je zelf omhoog krijgen, mits je bereid bent daar hard voor te werken.

    Lyobomirsky geeft vijf tips die ik graag met jullie wil delen. Niet alles zal nieuw voor je zijn, integendeel er staan een aantal 'oude bekenden' uit dit traject tussen. Nu begrijp je misschien meteen waarom we deze opdrachten hebben opgenomen.

     

    1. Vermijd te veel denken.

    'Je kunt blijven piekeren' zegt Lyobomirsky, 'maar daardoor raak je in een negatieve spiraal, je wordt steeds pessimistischer. Je raakt je controle kwijt en je zelfvertrouwen neemt af. Je relaties en prestaties lijden daaronder'. Zet je roze bril op, bedenk alternatieve zinnen voor je saboteur of ontsla jezelf als piekerprinses. Daardoor ontwikkel je een positieve denkstrategie.

    Je kunt eenvoudigweg ook je zegeningen tellen.

      

    2. Verricht vriendelijke activiteiten

    Bij tegenslag richten we onze aandacht vooral op onszelf. Voor je het weet voel je je slachtoffer. Aandacht voor anderen is dan ver te zoeken, laat staan dat je nog vriendelijk kunt zijn voor anderen. Maar mensen hebben jou nodig (en jij anderen natuurlijk). Lyobomirsky ontdekte dat het doen van goede dingen voor anderen, je het gevoel geeft een goed en gul mens te zijn en dat vergroot je gevoel van eigenwaarde. En dat zorgt er weer voor dat je tegenslagen het hoofd biedt.

     

    3. Focus op relaties

    Je hoeft geen expert te zijn om te weten dat relaties essentieel zijn voor je welbevinden.

     

    4. Kies een doel

    'Als je een gelukkig persoon vindt, zie je een project', aldus Lyubomirsky. 'Gelukkige mensen hebben een doel dat ze belangrijk vinden. Maar raak niet gefrustreerd als je omstandigheden je beletten dit doel te bereiken. Niet alles in het leven valt te sturen, soms is ook acceptatie nodig.

     

    5. Verzorg je lichaam

    Bij tegenslag eten we mokkend een doos bonbons leeg voor de tv. En je denkt al snel: ik heb nu wel wat anders aan mijn hoofd dan bewegen. Ik ga me in deze omstandigheden toch geen zorgen maken hoe ik er uit zie.

    Juist bij tegenslag is het belangrijk een klein deel van de dag aan je lichaam te besteden. Dat werkt stimulerend én motiverend.

     

    Deze strategieen lijken misschien wat afgezaagd en niet alles zal precies bij jouw passen of werken. Het is de kunst er een aantal te vinden waar jij mee wilt werken. In het begin zul je je geforceerd voelen, maar mettertijd zullen het vaste, gezonde gewoonten worden! O ja en nog iets, je kunt die gewoonten beter niet laten versloffen. Dat is natuurlijk het allermoeilijkste: om ze regelmatig te blijven doen - voor altijd. Veel ervan kosten helemaal geen tijd! Je kunt op weg naar huis je zegeningen tellen en vriendelijkheid kost ook niet meer tijd dan onvriendelijkheid.

     

    Ben benieuwd naar jullie 'gelukstrategieen'!

    Groet,

    Wies

     

    NB En de volgende dag werd een van de annuleringen gewoon weer ingetrokken, die training gaat toch door. Daarvoor vertrek ik aanstaande donderdag voor vier dagen naar Zwitserland.

    Reacties - 0 coachreacties 8 reacties van deelnemers
    • natasja02 natasja02 - 01 maart 2010, 08:21
      Dank voor het delen van deze geheime strategieen. Kan ik wel wat mee.
      Hartelijke groeten,
      Natasja.
    • itsmemarie itsmemarie - 02 maart 2010, 20:36
      beste coaches wat is de bedoeling van het "Coachingstraject test motivatie".
      hoewel er staat dat ik me er zelf voor aangemeld heb, weet ik daar niets van.
      en de meter ervan werkt niet.
    • bramvank bramvank - 02 maart 2010, 21:30
      Ik had dat gebruikt om wat dingen te testen, ik heb het verwijderd nu.
    • itsmemarie itsmemarie - 02 maart 2010, 23:01
      aha ;-)
    • lornalijn lornalijn - 03 maart 2010, 00:56
      Ha Wies,

      Je vroeg me naar mijn 'recept' voor mijn bevlogenheid in m'n nieuwe baan...

      Ik denk dat die al is begonnen in mijn zoektocht naar deze baan en ik had een paar teleurstellingen nodig (blijkbaar) om beter te kunnen focussen bij het zoeken naar die baan.

      Ik geloof dat ik mezelf, bij die banen hiervoor, te veel had laten aanpraten ( of dat ik verkeerd had begrepen...;-)) dat persoonlijke groei gaat over carrièremoves die je een schaal omhoog doen gaan, dat persoonlijke groei gaat over functies en niet over werkplezier...
      Maar persoonlijke groei blijkt juist veel meer te gaan over ontdekken waar je je op je plek en 'thuis' voelt, over waar je je gevoed voelt in je waarden in plaats van in een voortdurende 'spagaat' te moeten als het gaat om die waarden. Toen ik dat ontdekte ben ik gestopt met naar de functieschaal te kijken in advertenties, heb ik meer gekeken naar wat het inhoudelijk voor zou stellen en heb ik ook gebeld naar de contactpersonen om 'sfeer', maar vooral ook om 'visie' te proeven.

      Verder maakte het dat ik me vrijer voelde in de sollicitatiegesprekken om mezelf te laten zien zoals ik werkelijk ben waardoor we van beide kanten beter af konden tasten of we bij elkaar pasten. Ik zat niet meer zo in die modus van 'ik hoop dat ze mij willen' en in de 'profileerstand' maar meer in die van: 'ik ben benieuwd of dit mijn plek kan zijn en of we bij elkaar passen'...
      Al tijdens het sollicitatiegesprek voelde het zo goed en kloppend.

      En dat bleek dus ook het recept...ik ben er een schaal mee omlaag gegaan, maar voel me zoveel dichter bij mijn kern hier dat ik het meer als groei ervaar dan de, misschien hoger gewaardeerde, banen hiervoor.

      Mijn recept is dus: Ontdek je waarden, laat los wat niet voelt als intrinsiek aan je wezen en verkies de inhoud boven de vorm...

      Lieve groet,

      Lijn
    • stokroos57 stokroos57 - 03 maart 2010, 06:29
      Ha Wies,

      Ik heb je vragen in mijn dagboek beantwoord.
      leuk om hierboven je 5 recepten te lezen. Een aantal daarvan zijn me wel eigen.

      groetjes van Stokroos
    • katya067 katya067 - 03 maart 2010, 07:45
      Dag Wies,
      Dank voor je reactie. Ook ik heb gereageerd op je vraag, gister en vandaag al heb ik nog geen echt antwoord hoe bij mijn ideaal te komen. Gek genoeg lijkt het er soms op dat hoe harder je ergens aan werkt des te meer weerstand er ontstaat. Bij werkmotivatie is dat zo en dan ontstaat er een 'gevecht'. Op ander vlak, zoals stoppen met roken en mijn gezondheidsoffensief heb ik wel de knop gevonden zodat ik niet constant de strijd aan hoef te gaan met mijn saboteur. Wat is jouw idee daarover? groet, Katya
    • stokroos57 stokroos57 - 04 maart 2010, 17:34
      Ha Astrid,

      De meditatie heeft zeker in mijn bewustwording bijgedragen al deed ik maar 4 van de 12 minuten. Ik werd me bewust van de pijn in mijn nek en ik werd me bewust van mijn boosheid.

      En ook van mijn rol (in het werk). Ik ben graag vol liefde en mededogen. En het is niet altijd het beste antwoord.

      Ik zal de meditatie zeker op een ander moment nog eens doen. Ondertussen heb ik wel mijn mededogen vandaag aan iemand kunnen laten zien, waar ik ook mijn reserves had. Daardoor brak ze en doorbraken we beiden iets.

      En ze is me dankbaar, dat ik die tranen naar boven kreeg. En nu ik er zo over nadenk, denk ik ook wel, dat die 4 minuutjes voor mezelf vanmorgen vroeg me toch anders naar het werk hebben gebracht. En die croissantjes natuurlijk:-)

    Wil je reageren? Log dan in

     

INLOGGEN

Nog geen wachtwoord? Kies REGISTREREN

Wachtwoord vergeten?

 

Waarom registreren?

Gratis e-coaching en serieuze testen.

Start op jouw moment, in eigen tempo, leer van elkaar!

 

Nu in Hart en Ziel: 26 coaches, 68785 deelnemers

De uitnodiging

Zij werd verraden door haar beste vriendin. Kan ze haar ooit vergeven? 
De uitnodiging
is het nieuwste boek  van bestsellerauteur Sheila O'Flanagan.
Lees hier verder!

Laatste bijdragen

  • Sparklingstar Sparklingstar - Vandaag : Brilliant en eng! Goed voor de nachtelijke uren. Oh ,...
  • yeeha yeeha - Vandaag : Kadootje speciaal voor Kenavo, en daarbij voor ons allemaal: veel...
  • enie enie - Vandaag : Voor Bosuil een goudhaantje
  • hettie hettie - Gisteren : Hallo mensen,   Na een lange werkdag èn nog koor en daar...
  • bosuil bosuil - Gisteren : Tekens in het bos Een boodschap in kevertaal De natuur vertelt   Lange werkdag -...
  • bachroos bachroos - Gisteren : Vanavond de installatie in de raad. Met 17 mensen (4...
  • biks biks - Gisteren : Ach nee, er is niets mis met een dagje niks...
  • dalwinnie dalwinnie - Gisteren : Een nieuwe opleiding starten. Ik heb besloten dit nu niet...
  • wahwah wahwah - Gisteren : Vandaag een rustige dag gehad. 's Middags even bij de...
  • feikje feikje - Gisteren : Voordat ik ga koken heb ik altijd heel veel trek....

Ook op Hart en Ziel

De Coaches

Lees ook de bijdragen van de coaches in de dagboeken van deelnemers. Kijk hier voor de reacties van Wies / hier voor die van Margriet / en hier voor Astrid.