Nog geen wachtwoord? Kies REGISTREREN
Waarom registreren?
Gratis e-coaching en serieuze testen.
Start op jouw moment, in eigen tempo, leer van elkaar!
Nu in Hart en Ziel: 26 coaches, 68797 deelnemers

12 maart 2010 - (13 reacties) Nee Kluun; geen MOL gisteravond; moet nog terugkijk...(13 reacties)
11:13
Nee Kluun; geen MOL gisteravond; moet nog terugkijken...
Wel heel veel pijn en verdriet om het gedrag van mijn moeder die woensdagavond weer belde...
Het was niet mooi meer wat ik over me heen kreeg. Ga het niet allemaal beschrijven, maar het komt erop neer dat ik geen goede dochter ben, dat ze teleurgesteld is en dan ik weleens wat minder groepen en werk zou mogen doen, om wat meer beschikbaar voor haar te zijn....
Ik trapte erin; werd boos....Tot in m'n ziel geraakt...
Janken, janken, janken erna..
Denk je de situatie geaccepteerd te hebben; te weten dat zij niet meer verandert; denk je je plek gevonden te hebben erin en WHAM.....onderuit......
Al huilend me realiseren dat dit niet meer op te lossen is in dit leven; bij allebei zoveel "oude pijn" zit. Als het even goed gaat kan er zó weer iets getriggerd worden, wat boosheid of verdriet in werking zet...
Ook bij mij werd oude pijn geraakt; waar was JIJ mam, toen ik je nodig had???...
Het helpt niet; slechts het accepteren dat ik mezelf moet helpen, troosten...
Ondanks lief, die heel erg meeleeft, boos wordt...ben ik zelf de enige die mezelf kan helpen..
Kies ik ervoor niet het contact te verbreken, maar wel nóg meer grenzen te gaan stellen.
Dus we gaan er morgen "gewoon" heen; ik heb de boodschappen voor haar gedaan en de belastingen, maar ik ga ook aangeven dat ik niet de dochter kan zijn die zij wil. Dát is dan aan haar te accepteren. Dat dat niet zal gebeuren, weet ik, maar ik kan niet meer doen dan het aangeven en proberen uit alle macht uit het schuldgevoel te blijven en me tekort te voelen schieten... Als ze vervelend doet, wordt het een (héél) kort bezoek...
Ja het IS zo; méér breng ik niet op...ik heb al méér opgebracht dan kan eigenlijk. Het wordt tijd meer aan mezelf te denken...dat voelt heel egoïstisch, maar ik wil hier niet meer aan onderdoorgaan. Ik zou het geen mens toestaan me zo te vernederen en kwetsen en ik wil het ook van m'n moeder niet meer.
Kwetsbare kracht; zo voelt het....
Hoop ná morgen weer wat ruimte ook voor hier te hebben. Had even teveel pijn eerder te komen...
Wil je reageren? Log dan in
08 maart 2010 - (23 reacties) Ik ben alweer overgegaan tot de orde van de dag hoo...(23 reacties)
22:56
Ik ben alweer overgegaan tot de orde van de dag hoor! Effe hier luchten relativeert meteen ook enorm... Loslaten maar! Dank voor de lieve reakties!
21:11
Nee, moeders, nee.... ik laat me niet verleiden weer mee te gaan in negativiteit en me te gaan verdedigen... (zat ik net gisteren te vertellen hoe goed het gaat naar m'n moeder toe...)
Moeders belde; wilde horen hoe de reünie was...Dat is leuk.....
Bleek wat anders onder te zitten; mijn aanwezigheid is erg gewenst bij een bespreking; nét op een dag dat het echt NIET kan....Oké in levensbedreigende situaties en nog wel eerder ook zeg ik alles af, maar nu...nee...
Dat is ze niet zo gewend zo'n antwoord en dat beviel natuurlijk niet zo...wat ik begrijp...
Heb de repeterende grammofoon techniek maar gebruikt; steeds opnieuw bevestigd dat het inderdaad niet leuk is en heel jammer, maar dat ik, nee, echt niet kan die dag...maal 10, maal 11...enz.... (daar iets verzetten is geen optie..)
Dat blijft me nog wel even achtervolgen, want er kwamen direct allerlei onderliggende boodschappen achteraan. Die heb ik niet "gehoord", niet op ingegaan... Dat vergde wel even wat zelfbeheersing, maar ik wist dat het weer zou komen. En zie hier...
Ben ik ook nog wel even een loeder ook....Moeders nam m'n verhaal over, zoals gebruikelijk en daarna vertelde ik nog even hoe me opviel op de reünie hoe slecht mensen kunnen luisteren en hoe snel verhalen worden overgenomen... :) M'n moeder herkende het helemaal...nee, niet in deze situatie...:)
Erg opvallend vond ik dat ze zeker 4 keer zei dat haar "moeder" mee moest naar het gesprek. Ze werd eerst bijna boos, toen ik zei "dochter"... Was wat verwarrend voor haar omdat het om een gesprek met moeder en dochter ging, maar ik vond het erg veelzeggend.
Heb even duidelijk gemaakt, dat zij de moeder is, ik haar dochter en al verschuiven de rollen weleens "wat", dat dit toch echt zo blijft...
Ik blijf er kalm onder, ook onder alle dubbele boodschappen. Moeder vist naar een vakantie samen, maar dat gaat niet meer lukken. Dat heb ik weleens (vaker) gedaan, maar dat is voor mij echt niet meer te doen! Alleen al vanwege de druk en continue beschikbaarheid...En nu is daarnaast de lichamelijke zorg ook nog eens heel erg toegenomen. maar dat is niet het zware.
grenzen stellen en bewaken; het blijft nog steeds een issue. Maar ik laat me er niet meer door bepalen.
(maar schrijf er wel heel veel regels over....voor als het helemaal niet raakt...:) )
kluuntje - 08 maart 2010, 22:55
erwaseens - 09 maart 2010, 04:42
erwaseens - 09 maart 2010, 04:43
bosuil - 09 maart 2010, 09:42
lornalijn - 09 maart 2010, 23:28
lornalijn - 10 maart 2010, 07:50
kluuntje - 11 maart 2010, 20:11
Wil je reageren? Log dan in
07 maart 2010 - (13 reacties) Dat was een bijzondere dag vandaag!! Meeting met S...(13 reacties)
23:38
Dat was een bijzondere dag vandaag!!
Meeting met Stokroos met veel hilariteit bij de start...want tja; je moet elkaar toch maar even herkennen hè? ...enfin Roos beschrijft onze ontmoeting erg natuurgetrouw, dus dat zal ik hier maar niet herhalen...:)
Handig dat ze het regenboogvest had aangetrokken; dat viel direct op...
Maar ook is ze echt Stokroos; een enorm mensenmens; met een heel mooie uitstraling; wijs, betrokken...echt zo iemand bij wie je in je kracht komt te staan en waar je in het delen helemaal energie van krijgt! Heerlijk!
Het werd nog humoristischer.....
Kom ik om iets voor 15.00 uur het restaurant weer binnen voor de reünie, waar ik tot 14.00 uur met Stokroos had gezeten (en daarna nog even samen buiten gelopen) bleek de reünie om 14.00 uur te zijn begonnen...Mijn oude collega's hadden me dus zien zitten (ik hen niet...) en vervolgens weer zien vertrekken....:) Verwarring alom...dat is toch kwik?? waar gaat ze nu dan heen? HÈ???
Ik grinnik nog na eigenlijk....
Het was bijzonder iedereen weer te zien, maar ook dodelijk vermoeiend als ik eerlijk ben...Ik ben niet zo van de "social talk"...was ook de enige zonder kinderen en dan heb je ook andere prioriteiten (correctie; kan het zijn dat je andere prioriteiten hebt...:) )...Veel foto's bekeken, verhalen gehoord; ook pijnlijke momenten dat ik merkte dat er niet werd geluisterd als iemand iets heel wezenlijks zei, ook mooie dingen gehoord, mensen herkend in hun manier van doen...Oude gevoelens ervaren (in die tijd zat ik niet zo lekker in m'n vel) en ook lekker bij mezelf gebleven; ik "hoef niet meer zo nodig"...(aardig gevonden te worden, sociaal te zijn, met iedereen te praten enz...)
Maar m'n energie was aardig op het nulpunt toen ik wegging..
Gelukkig samen met Liloen; nog effe lekker nakletsen in de bus en het energiepeil weer even verhogen..) Dat scheelt wel met zo'n goede vriendin erbij!
Ook nog een wandeling met GPS, die ik eerst mocht bedienen...wat een ramp!!!
Moet je eens proberen; groepjes kakelende vrouwen met een GPS en ook nog opdrachten en onderhand 30 jaar bijpraten...ik garandeer je; dat lukt NIET!!! De begeleider die op de fiets alles in de gaten hield, trapte de benen uit zijn lijf om iedereen weer op de route te krijgen en te houden...hilarisch...dat dan weer wel...
Nu ga ik effe bijkomen en de drukte uit mijn hoofd zien te krijgen...Lief is onverwacht vrij, dus kan effe lekker ventileren hier...dat is heerlijk!
kluuntje - 08 maart 2010, 00:14
gaby3 - 08 maart 2010, 00:20
lornalijn - 08 maart 2010, 00:49
bosuil - 08 maart 2010, 06:49
lornalijn - 08 maart 2010, 18:35
Wil je reageren? Log dan in
06 maart 2010 - (9 reacties) Zo zeg; dat is een lekker gevoel... Vandaag de wor...(9 reacties)
22:22
Zo zeg; dat is een lekker gevoel...
Vandaag de workshop troost gegeven...ingebed in een hele middag rond verlies en rouw en vooral erop gericht bezoekmensen van kerken bezig te laten zijn met dit thema. En vooral bewust ervan te maken dat bij hulp bij verlies en rouw jijzelf het enige en belangrijkste instrument bent. meerder workshops na een prachtige inleiding en werkvormen vooraf..Mooi om te zien hoe mensen wat gespannen binnekomen en wat er dan in zo'nmiddag gebeurt...Mensen veranderen. Delen, zich openen en dan verbinding in zo'n groep mensen zien ontstaan...Ontroerend mooi!
Mooi ook om de hospicemensen en vrijwilligers zo betrokken en kundig bezig te zien; gedreven door hetzelfde doel. Alles voor die mensen in de laatste levensfase en hun naasten; afstemming, zoekend naar wat het beste in iedere situatie is. Geen etiketjes over hoe het hoort te zijn; ruimte voor ieders eigenheid. En daarvoor vooral reflectie op eigen houding, achtergronden, bagage, wijsheid..
Heerlijk om te merken dat mijn ervaring met groepen groeit en ik steeds soepeler in kan spelen op wat er is of zich aandient en tegelijk de lijn kan vasthouden en bewaken. Theorie kan afwisselen met praktijkvoorbeelden, rollenspelletjes, flapover en verschillende werkvormen. is hard werken om erbij te blijven, alles waar te nemen en erop in te spelen, maar geeft ook onwijs veel voldoening!
Heb er ook wel de nodige uurtjes aan voorbereid; m.n om de theorie soepel te kunnen integreren met praktijk..
Bij mezelf gebeurt ook veel; ik ben de strijd tegen mijn somberheid aangegaan! Ben met een cursus schilderen begonnen met een vertrouwd groepje mensen. Niet realistisch schilderen, maar vooral vanuit gevoel...IK...schilderen....niet te geloven!!! Kwam ook meteen van alles los...heftig, maar kloppend om het aan te gaan. Ik wil een aantal zaken nu eens echt achter me laten; al heel veel van vroeger verwerkt; nu de laatste restjes eens opruimen...echt voluit durven en kunnen leven...
Zoek verschillende vormen en manieren daarvoor en ook zo'n middag als vandaag doet bij mezelf veel. Niet als ik die workshop geef; dan ben ik daarbij, maar het deel ervoor; daar had ik zelf ook veel aan! Mooi hoe dat werkt!
Morgen de reünie van de verpleging....30 jaar geleden begonnen... Benieuwd hoe het zal zijn!
lornalijn - 06 maart 2010, 22:33
bosuil - 06 maart 2010, 22:36
kluuntje - 06 maart 2010, 23:44
marlyn - 07 maart 2010, 12:06
Wil je reageren? Log dan in
05 maart 2010 - (15 reacties) Mmmmm....tja...wel tegenstrijdig hè?? Eeers...(15 reacties)
10:15
Mmmmm....tja...wel tegenstrijdig hè??
Eeerst jullie om lenteverhalen vragen en dan verzoeken om me er niet mee op te fleuren...:)
Wil gewoon graag weten hoe jullie het ervaren en beleven, om er zelluf de mooie dingen uit te halen... Het is meer dat als iemand me opfleurt met de al opkomende bollen of zo en het fleurt even niet op...dat is dan moeilijk, al waardeer ik het wel...
Wel kunnen genieten van de zon in m'n gezicht op de fiets; dat gelukkig wel!! En zowaar; ik zag sneeuwklokjes en crocussen en kon er ook even van genieten; dus mijn "herprogrammering" begint te werken...:)
Drukke week, maar ongelooflijk mooie dingen ook; bijzondere nieuwe rouwgroep en het spel voor rouwverwerking in een gezin met pubers "gespeeld". Indrukwekkend en bijzonder en dan merk ik hoeveel energie me dat geeft. Iets waar ik helemaal voor ga, fijn vind om te doen!
Vandaag de workshop "troost" verder voorbereiden die ik morgen geef en zondag reünie(leuk hè Liloen??...)
Kan nog even niet uitgebreid lezen dus hier, want dan blijf ik "hangen" en moet echt even aan de slag!
Ik probeer wel wat meer ruimte ook te maken en heb dus maandag ook vrij genomen..."nee" zeggen is nog steeds lastig, omdat sommige klussen echt gedaan moeten worden en door een beperkt aantal mensen kunnen, maar iedere dag probeer ik het weer opnieuw...prioriteiten stellen en proberen vooral de dingen te doen ook, waar ik energie van krijg. laten dat nu meestal nét de dingen zijn waar ik "best goed" in ben....
Fijne dag allemaal!!
kluuntje - 05 maart 2010, 10:35
lornalijn - 05 maart 2010, 17:15
marlyn - 05 maart 2010, 18:20
bosuil - 06 maart 2010, 20:56
Wil je reageren? Log dan in
Nog geen wachtwoord? Kies REGISTREREN
Waarom registreren?
Gratis e-coaching en serieuze testen.
Start op jouw moment, in eigen tempo, leer van elkaar!
Nu in Hart en Ziel: 26 coaches, 68797 deelnemers
Zij werd verraden door haar beste vriendin. Kan ze haar ooit vergeven?
De uitnodiging is het nieuwste boek van bestsellerauteur Sheila O'Flanagan.
Lees hier verder!
drama - Gisteren :
Grappig, nadat ik net hierboven geconcludeerd heb dat ik niet...
levensmoed - Gisteren :
Rare dagen met al die vertrekkers en nieuwkomers in de...
Sparklingstar - Gisteren :
De scapino voorstelling was gaaf!
bosuil - Gisteren :
Voor iedereen die even een hangmat nodig hebt!
lornalijn - Gisteren :
M'n lief eens extra aandacht gegeven, extra aai over z'n...
Brain Awareness Week van start met dansvoorstelling
De Hersenstichting organiseert de komende week samen met de Neurofederatie de Brain...
Dilemma: tegen je zin overgeplaatst. Wat nu?
Op het werk van Noor (49) vindt een reorganisatie plaats. In principe...
Dilemma: energievretende collega
Dilemma: Hoe ga je om met energievretende collega's?
Doelen stellen - waarom is het van belang
Mensen stellen zich in hun leven permanent doelen. Wat is eigenlijk het...
Lees ook de bijdragen van de coaches in de dagboeken van deelnemers. Kijk hier voor de reacties van Wies / hier voor die van Margriet / en hier voor Astrid.
Grenzen stellen maar weer. Duidelijke afspraken tegen teleurstellingen. Ze mag je niet zo kwetsen, dat is echt niet ok. Nou, dikke knuf en wees maar lief naar jezelf. Y
Is die metta meditatie uit een van de opdrachten nu iets voor je?
Manipulatie, dat was het woord waar ik niet op kon komen... Dank Kluuntje. Op hetzelfde moment bij jou op bezoek.
Duidelijke manipulatie, laat je niet in de war brengen, dit is niet de goede weg, ze weet je toch steeds op je ziel te trappen, wapen je ertegen zo goed je kan.
Je doet wat je kan voor haar en dat moet voldoende zijn lieffie, pffffff ik weet wat manipulatie is hoor, ik had zo'n schoonmoeder en ik was de enige , die luid en duidelijk aangaf dat gedrag niet te pikken, ze bleef ondanks dat mij heel erg waarderen. Herhaling van die duidelijkheid is ook nodig bij ouderen, ze vervallen ook snel weer in hetzelfde gedrag.
Nou, ik wens je morgen sterkte en hoop, dat het goed uitpakt allemaal voor beiden, XXXXXXX Kluuntje
PS Lees even het dagboek van Harapan vandaag
Ben gemiddeld positief over deze opleving. Dat flikken ze wel vaker, hoor ik steeds om me heen. We nemen het maar per dag, het scherpste is er even af. Vanmiddag verjaardag van m'n moeder. We vieren het in het ziekenhuis met taart. Rare tijden. Een kadootje mee voor de verpleging, als dank voor de goede zorgen. Ik ga ook even langs bij Harapan, benieuwd. Zie je daar vast. XY
Hè wat naar nou. Natuurlijk raakt het je. Het is niet zo maar iemand maar je moeder. Je doet hartstikke veel voor haar, ik vind het knap dat je dat nog kunt opbrengen. Want haar manier om haar pijn en verdriet te uiten stoot een mens af. Ze weet blijkbaar niet beter en/of kan niet anders maar het is inderdaad manipuleren. Ik vind het heel knap van je als je gaat aangeven dat je niet de dochter kunt zijn die zij zou willen dat je was. Je zou nooit kunnen voldoen aan die wens verwachting van haar, zelfs al werkte je helemaal niet.
Zorg goed voor jezelf, en succes
liefs
Je moeder probeert via jou te krijgen wat zij nooit van haar moeder heeft gekregen. Maar jij bent niet haar moeder. Jij bent haar dochter en zij heeft aan jou te geven. Maar dat kan ze niet, omdat ook zij nooit heeft gekregen. En beiden hebben dus pijn.
Heb je ooit iets gedaan met opstellingen Kwik? Kan ik je zo aanbevelen lieverd; opdat jij in ieder geval jouw pijn kunt helen.
Sterkte meis!
Ga maar iets leuks doen als je weer terug bent.
xxx liefs van Matelotte
Ik vind het al heel wat dat je het contact niet verbreekt. Bah!
Mijn schoonzusje had ook zo'n akelige, koude en manipulatieve moeder, zij heeft destijds wel het contact verbroken...ze vond het niet makkelijk, maar het was gewoon 'klaar'....
Ik wil er maar mee zeggen...de grenzen die je trekt zijn nog heel soepel ten opzichte van je moeder...ze mag in haar handjes klappen (knijpen...;-)) met zo'n dochter.
Maar dat het je eigen gemis aan een zorgzame ouder triggert...vind ik ook zo rot voor je....
Ik sla even mijn arm om je heen en wil je even wiegen...
Ach meissie toch....
Héél dikke knuffel!
Liefs!
Lijn
Even het volgende. Ik ben bezig met een cursus levensverhalen schrijven. Bij mij komt steeds boven dat ik steeds meer onvrede krijg met de manier waarop zij haar moederrol meende te moeten vervullen ... Geen stukje komt eruit zonder dat zij een veeg uit de pan krijgt. Hebben we het helemaal niet over mijn vader, want die was er simpelweg niet (te druk met het Land Weder Op te Bouwen).
Dat wij, vrouwen van een andere generatie, ook andere prioriteiten hebben: werk, echtgenoot, misschien wel kleinkinderen, weet ik wat ... dat komt niet bij ze op. De verwijten herken ik. Maar ik leg ze naast me neer. Maar wel na tientallen jaren heftige strijd. Hoe ze altijd haar prioriteiten elders legde terwijk IK haar nodig had ... ik kan er een boek over schrijven.
Gewoon even een warm gedachte voor je............Sterkte morgen.
Liefs, Bosuil
Ik gun je zo om nu eens aan jezelf te gaan denken!
Je bent niet egoistisch als je dat doet......Hele dikke kus!
Liefs,
Liloen