Praatje dagboek

Het ijs is weg! Ik haat ijs op straat want twee weken geleden lag ik daardoor opeens (en velen met mij) overdwars over de stoep naar de lucht te staren. Plus een week lang spierpijn.

Juichend spring ik op mijn fiets, maak aan het einde van de straat in volle vaart met wapperende haren een schitterende bocht en begin te glijden. In totaal duurt zo'n valpartij, ik schat, 1 seconde. En in die ene seconde schieten de volgende gedachten in willekeurige volgorde door mijn hoofd:

1. Het ijs was toch weg?

2. Wat een gezeik weer

2. Kijkt er niemand?

3. au

4. De gitaar!

Want die hangt aan mijn rug. Schichtig kijk ik of niemand mij  heeft gezien. Voel of de gitaar nog steeds uit één stuk bestaat, haal een aantal meter verder mijn fiets op en vervolg beteuterd mijn weg.  

Dan voel ik het komen. Het wentelen in zelfmedelijden. Tegen wentelen in zelfmedelijden bestaat een goed medicijn: chocola. Dus fiets ik langs de Lidl.

Bij de kassa wacht ik geduldig met een reep chocola en een zakje maïskolfjes voor mijn cavia.

''Zo, ga je lekker gitaar spelen''

Voor mij staat een meneer in bewakersuniform. Hij tikt op de gitaar.  

''Is dat een basgitaar?''

''Nee, akoestisch''

Speel jij ook reggae? Of '' ...er volgen heel veel muziekstijlen die ik niet ken of niet goed kan verstaan.

''Alles'' zeg ik zachtjes. (Is waar, ik speel braaf alles wat mijn gitaarleraar mij voorschotelt)

''Zozo, alles... ben je prof?'' bewondering in zijn stem.

''Speel jij ook gitaar?'' vraag ik snel voor hij nog meer vragen stelt en ik door de mand val.

''Ja, een beetje bas en een beetje vanalles''

Ik knik begrijpend

'Wat zijn dát nou voor koe...o, lekker, mais! Bak je ze?''

Drie paar cavia's kijken hem blij aan.

''Kzou het niet doen'' giechelt de caissière. ''Kzou ze niet zelf opeten''

''Is lekker hoor, gebakken maïs'' De bewaker toont vrolijk het zakje aan de wachtende rij mensen achter mij.   

''Deze zijn voor knaagdiertjes!'' de caissière ligt in een deuk.

 ''Eet smakelijk'' roept hij mij na.

Zomaar een praatje met een caissière en een bewaker. Om een of andere reden zijn ze leuk, onverwachte praatjes met onbekenden.