Coach Wies Bronkhorst

Complimenteren kun je (aan/af)leren

Vandaag kwam 'complimenten geven' aan jezelf en anderen op het pad van je motivatietocht. Hoe is het je bevallen om complimenten te geven?

Soms lijkt het wel alsof wij onszelf (opnieuw) moeten aanleren om prijzend te zijn over iets van een ander en ('dan ook nog eens') het lef te hebben het uit te spreken. Zou het zo kunnen zijn dat wij volwassenen in de loop der jaren steeds meer schroom ontwikkelen om ons eerlijk uit te laten over een ander? Ook kritiek geven lijkt vanaf de kindertijd tot de volwassenheid steeds moeilijker te worden. Om de discussie rondom dit onderwerp op gang te brengen zou ik de volgende stelling willen inbrengen;

Mensen die complimenteren zouden befaamd en geprezen moeten worden, door middel van een trofee: "Most-Complimentary-Person" of een huldiging

De een vindt complimenteren horen bij het leven, geen bijzonderheid die geprezen moet worden. Anderen beschouwen het als uitzonderlijk, als een extraatje. Kijk eens naar het volgende filmpje om te zien hoe men hier het geven van complimenten op een voetstuk plaatst: http://www.youtube.com/watch?v=sXk39m1rsh4&feature=channel

Hoe sta jij tegenover het geven van complimenten. Is het gewoon of uitzonderlijk?

Wellicht speelt het individualiseren van de samenleving ook een rol in de evolutie van de complimentencultuur. In de trant van: "Ach, wat heeft het voor zin om te complimenteren? Wat voegt het toe? En bovendien: 'What's in it for me?'"

Ik durf niet te zeggen of het zo is. Wel weet ik dat 'men' in Nederland bewust aandacht besteed aan de intermenselijke communicatie en dan met name die rondom aardig zijn, complimenten geven, hulp aanbieden. Om mensen weer meer sámen te laten leven. Opdat wij het contact met andere mensen weer meer gaan beschouwen als iets normaals. De reclame van SIRE: http://www.youtube.com/watch?v=uLEOjy-lj8U is een voorbeeld van een manier waarop er wordt geprobeerd een gedragsverandering tot stand te brengen onder de bevolking.

In mijn ogen heeft deze beoogde verandering in de samenleving te maken met wat dit traject beoogd; als individu invloed uitoefenen om een positieve sfeer om je heen te creëren. Dit is zowel van waarde voor jou als voor de mensen om je heen, de wereld. De twee componenten; invloed uitoefenen en de positieve sfeer hebben een gelijksoortig effect. Invloed uitoefenen zorgt voor vertrouwen in jezelf, omdat je merkt dat je invloed hébt. Een positieve sfeer zorgt voor een actieve houding en de energie die je put uit de positieve emoties - die je deels zelf hebt gecreëerd! - maakt dat je actiever jouw doelen nastreeft. Dat klinkt individualistisch, echter is individuele groei  niet los te zien van de sociale component; het bestaan samen met anderen. Wanneer je zelf lekker in je vel zit, voelt de wereld om je heen als veilig aan en voel jij je deel van het grotere geheel. Er is pas authenticiteit wanneer er ook sprake is van verbondenheid.

De impactfactor

Dit Arabische spreekwoord gaat over vergeven en complimenteren:

"beledigingen moeten in zand
 worden geschreven - zodat ze kunnen worden uitgewist
 en complimenten in steen gebeiteld"

Complimenten hebben impact. Met name complimenten die gaan over de inspanning die je ergens voor geleverd hebt. Carol Dweck (zie bronvermelding onderaan) heeft onderzoek gedaan naar complimenten en maakt onderscheid tussen proces- en eigenschapcomplimenten. De eerste soort complimenten gaan over de inspanning die iemand heeft geleverd, over het stuk waar iemand invloed op heeft, over iets wat te ontwikkelen valt, dat veranderlijk is. Het tweede soort compliment gaat over eigenschappen, karakter, intelligentie; iets wat meer vastgelegd is. Wat blijkt nu? Complimenteren over eigenschappen kan nadelige effecten met zich meebrengen, zoals het vermijden van uitdagingen ("ik kan het vast niet en als het niet lukt, lukt het de volgende keer ook niet") en een lage tevredenheid na moeilijkheid of falen ("ik ben er dus blijkbaar niet goed in en zal het ook nooit worden"). Terwijl complimenten over het proces het tegenovergestelde effect hebben; uitdagingen worden opgezocht ("ik geloof erin dat ik zover kan groeien") en mensen wijten falen niet aan iets onveranderlijks van zichzelf, maar aan een verkeerd gekozen strategie of een te geringe inspanning. Conclusie: als je de ander wilt motiveren werkt een procescompliment beter dan een eigenschapcompliment. O ja: dit geldt dus ook als je jezelf complimenteert! J

Tot slot: korte feitjes over Nederlanders en complimenteren

(onderzoek Maurice de Hond, in opdracht van DA)

Nederlanders willen vaker spontane complimenten krijgen. Uit het onderzoek blijkt dat één op de drie Nederlanders van mening is dat hij of zij niet genoeg complimenten krijgt. Maar liefst 80% van de Nederlanders vindt dat mensen elkaar vaker zomaar een compliment moeten maken.

Complimenten krijgt men het liefst van de partner (41%), maar op de vraag van wie men vaker een compliment zou willen krijgen, scoort de baas het hoogst met 35%, gevolgd door familie met 30%. Partner en vrienden/vriendinnen delen een derde plaats met elk 23%.

Ook toont het onderzoek aan dat complimenten lang niet altijd geloofwaardig overkomen. Een ruime meerderheid van 64% van de respondenten gelooft niet altijd elk compliment. Dit is een opvallende uitkomst, omdat hetzelfde onderzoek uitwijst dat de meeste complimenten wel gemeend zijn: 80% van de Nederlanders blijkt altijd eerlijk te zijn bij het geven van een compliment.

Ik ben benieuwd hoe jullie het geven en ontvangen van complimenten (van jezelf, of van een ander) ervaren. En wat jullie visie is op de Nederlandse complimentencultuur.

Vanaf vanavond ben ik 7 dagen skiën in de Oostenrijkse bergen. Omdat ik mijn laptop thuis laat, zul je me pas weer terugzien op deze site in het weekend van 13/14 maart.

Vriendelijke groet,

Margriet

Bronvermelding:

Bron: DA 'Leve je Lijf' heeft een consumentenonderzoek laten uitvoeren door Maurice de Hond naar de waardering van complimenten

Dweck, C. (2002). Messages that motivate: How praise molds students' beliefs, motivation, and performance (in surprising ways). In Aronson, J. (Ed.), Improving academic achievement: Impact of psychological factors on education (pp. 37-60). San Diego, CA: Academic Press.